Sevr Antlaşması

SEVR ANLAŞMASI

SEVR BARIŞ ANTLAŞMASI

10 AĞUSTOS 1920

Dünya Savaşı’nda mağlup olan devletlerle yapılacak barış antlaşmalarının şartları Paris Barış Konferansı’nda (18 Ocak 1919) kararlaştırılmıştı.

Ancak Osmanlı Devleti ile İtilaf Devletleri arasında kesin bir barış antlaşmasının yapılması gecikmişti.

İtilaf Devletleri’ nin Osmanlı Devleti ile Yapacakları Antlaşmayı Geciktirmelerinin Nedeni; Osmanlı paylaşımında tam olarak ortak karar verememeleridir.

Sonunda hazırlanan antlaşmanın metni, İtalya’da San Remo Konferansı’ nda son şeklini aldı. Osmanlı Devleti’ ni temsil eden Tevfik Paşa, anlaşmanın maddelerini ağır bulduğu için imza atmadan İstanbul’a geri döndü.

?

İtilaf Devletleri antlaşma şartlarını bildirmek için, Osmanlı Devleti’ ni Paris yakınlarında yapılan barış konferansına davet ettiler.

Sadrazam Damat Ferit Paşa önderliğinde Paris’ e giden heyet 10 Ağustos 1920’de Sevr Anlaşması’ nı imzalayarak Osmanlı Devleti’ nin paylaşımına resmen onay vermiştir.

Sevr Anlaşması

Madde 1. İstanbul, Osmanlı’nın başkenti kalacak ancak şartlara uyulmazsa Türklerin elinden alınacak Madde 2. Mondros Ateşkes Anlaşması’ nın 7., 24., 10., 12. ve 13. maddeleri yürürlükte kalacak.

Madde 3. Boğazlar, uluslararası bir komisyonun denetimine bırakılacak.

Sevr Anlaşması

Madde 4. Boğazlar, her durumda İtilaf Devletlerine açık olacak.

Madde 5. Askerlik zorunlu olmayacak, toplam asker sayısı 50 bini geçmeyecek, orduda tank, ağır makinalı tüfek, top ve uçak bulundurulmayacak.

Madde 6. Gayrimüslimlere çok geniş haklar verilecek.

Madde 7. Kapitülasyonlardan müttefik devletler yararlanacak ve Osmanlı savaştan zarar görenlere tazminat ödeyecek.

Sevr’e Göre Osmanlı Devleti

SONUÇ

Sevr Anlaşması, bir barış anlaşması değil adeta bir devletin ölüm fermanıdır.

TBMM, Sevr’ i onaylamadığı için, hukuki olarak geçerliliği yoktur.

TBMM, 19 Ağustos 1920’ de yaptığı toplantıda, Sevr Barış Anlaşması’ nı imzalayanları ve onaylayanları vatan haini olarak kabul etti.